Opowieść Symcha Bunam z Przysuchy o Żydzie Izaaku synu Jakuba mieszkańcu domu przy ulicy Izaaka.

W mieście żydowskim na Kazimierzy żył kiedyś pobożny i bogobojny, ale biedny Żyd o nazwisku reb Jekeles (Izaak syn Jakuba). Chociaż całymi dniami ciężko się trudził, aby zapewnić środki utrzymania dla swojej licznej rodziny nigdy nie przestawał chwalić Boga i dziękować mu za doznane od niego łaski. Pewnej nocy przyśnił mu się sen o wielkim skarbie ukrytym pod pewnym mostem w mieście Pradze w Czechach, skarb ten przeznaczony jest tylko i wyłącznie dla niego. Na drugi dzień rano Izaak syn Jakuba nie zastanawiając się wiele pożegnał się z żoną i dziećmi i wyruszył w daleką drogę. Szedł wiele dni i nocy przekraczając rzeki i przełęcze górskie, okrążając dzikie puszcze i głębokie jeziora, mijając miasta i wioski. Po długiej wędrówce ujrzał w końcu wysokie mury i błyszczące w słońcu wieże miasta Pragi. Wszedł do miasta i zbliżył się do mostu. Nie wiedział jednak, co ma zrobić gdyż mostu strzegł oddział wojska, więc Izaak syn Jakuba nie miał odwagi pod nim kopać. Kiedy tak stał pod mostem i namyślał się co dalej zrobić, podszedł do niego oficer i zapytał czego tutaj szuka. Izaak syn Jakuba pomyślał że najlepiej będzie kiedy powie prawdę. Będą mogli wspólnie odkopać skarb i podzielić się nim po połowie. Przecież połowa skarbu jest lepsza niż nic. Opowiedział, więc oficerowi swój sen. Oficer zaczął się śmiać "tylko tacy głupcy jak polscy Żydzi mogą wierzyć w sny" - powiedział. "Mnie od wielu nocy śni się sen, że w mieście żydowskim pod Krakowem zamieszkałym przez pewnego biednego Żyda zwanego Izaak syn Jakuba ukryty jest skarb. Czy myślisz, że jestem tak głupi żeby udać się do Krakowa i szukać domu tego Izaaka syna Jakuba? Przecież, co drugi żyd ma na imię Izaak, a co trzeci Jakub. Izaak syn Jakuba podziękował oficerowi i ruszył w drogę powrotną. Kiedy wreszcie przybył do swego domu niezwłocznie rozebrał piec i znalazł skarb. Był teraz najbogatszym żydem na całym Krakowskim Kazimierzu. Żył jeszcze przez wiele lat, nigdy nie odmawiając datków na wspomożenie biedaków czy też inne szlachetne cele. Za część znalezionych pieniędzy ufundował synagogę, którą po dziś dzień nazywamy jego imieniem. Kiedy sąsiedzi zapytali go o źródło jego bogactwa, tak im odpowiedział: